تفسير : مقام با عظمت انسان در جهان هستى به دنبال آياتى كه اشاره به مبدء و معاد در آنها شده بود در اين آيه و آيات بعد ، « انسان » و عظمت و اهميت مقام او و چگونگى آفرينش اين نوع و افتخاراتى كه خداوند به او داده ، و پيمانهايى كه در برابر اينهمه نعمت از او گرفته است ، مورد بحث قرار مىگيرد ، تا از اين راه پايه‌هاى تربيت و تكامل او محكمتر گردد . نخست در يك آيه ، همه اين مطالب را به گونه خلاصه ذكر كرده سپس در آيات بعد بطور مشروح آورده است . در آغاز مىگويد : « ما مالكيت و حكومت ، و تسلط شما را بر زمين ، مقرر داشتيم » ( * ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ ) * ) . « و انواع وسائل زندگى را براى شما در آن قرار داديم » ( * ( وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ) * ) . « اما با اين حال كمتر شكر اين همه نعمت و موهبت را بجاى مىآوريد » ( * ( قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ ) * ) . « تمكين » ، تنها به اين معنا نيست كه شخصى را در محلى جاى دهند ، بلكه به اين معنى است كه تمام وسائل كار را در اختيار او بگذارند ، به او قدرت و توانايى بخشند ، ابزار كار را فراهم كنند و موانع را بر طرف سازند ، به مجموع اينها كلمه « تمكين » اطلاق مىشود ، درباره يوسف در قرآن مجيد مىخوانيم : وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الأَرْضِ ( 1 ) : « اين چنين يوسف را در سرزمين مصر تمكين بخشيديم ( و همه گونه قدرت در اختيار او قرار داديم ) .

--> ( 1 ) سوره يوسف آيه 56 .